Długo zwlekałam z napisaniem relacji z naszych tegorocznych wakacji w Chorwacji. Nie dlatego, że były nieudane. Niemniej, dużo spraw nie przemyśleliśmy i o ile w zeszłym roku we wrześniu wszystko spontanicznie wyszło idealnie, o tyle tym razem nauczyliśmy się na kilku błędach. Łapcie wskazówki na przyszłość!
Zeszłoroczne wakacje w Chorwacji zachwyciły nas na tyle, że w tym roku również postanowiliśmy spędzić tam urlop. Wybraliśmy przełom czerwca i lipca, żeby skorzystać z najdłuższych dni. Podobnie jak w zeszłym roku, nie zrobiliśmy żadnych rezerwacji wcześniej poza pierwszym przystankiem.
Jeziora Plitwickie
Po wyjeździe z Zabrza i 12 godzinach trasy dotarliśmy do pierwszego punktu na mapie Chorwacji. Rakovica to niewielka wieś w Chorwacji, którą upodobało sobie wielu Polaków wyruszających na wakacje w okolice Parku Narodowego Jezior Plitwickich. Jest położona niecałe 10 km od przepięknego terenu pełnego jezior, wodospadów i jaskiń. Nocleg rezerwowaliśmy jak zwykle przez Booking.com, a miejsce, które możemy polecić to Apartments Green Park Plitvice z własną mini restauracją, w której można na prawdę pysznie zjeść (burger i frytki z sosem truflowym to był sztos!!!). Pieski oczywiście akceptowane.
Chorwacja niestety przywitała nas deszczem, który dominował również przez większość następnego dnia, w którym mieliśmy zaplanowane zwiedzanie jezior. Mimo niesprzyjającej aury postanowiliśmy zrealizować założony plan. Pogoda nie odstraszyła również miliona innych turystów z każdego krańca świata, którzy tak jak my, odziani w płaszcze przeciwdeszczowe ruszyli na podziwianie piękna jezior plitwickich. Zwiedzających nie odstraszają wysokie ceny biletów i tłok na szlakach. W szczycie sezonu za tę przyjemność trzeba zapłacić 40 Euro od osoby. Informacje oraz bilety możecie zdobyć w kasie przy wejściu lub na stronie internetowej https://np-plitvicka-jezera.hr/en/
Jako najstarszy, największy i najczęściej odwiedzany chorwacki Park Narodowy, Jeziora Plitwickie jako jedne z pierwszych na świecie zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Obszar parku obejmuje szesnaście jezior krasowych o różnej wielkości. Są to zbiorniki wodne w obniżeniach powstałych w wyniku procesu rozpuszczania skał. Ze względu na różnice wysokości pomiędzy poszczególnymi jeziorami woda przelewa się widowiskowymi wodospadami. Ścieżki na terenie parku zostały wydzielone cztery rodzaje tras o zróżnicowanej długości i trudności. Najgorszy, najbardziej tłoczny i najkrótszy jest odcinek A, który w większości usłany jest drewnianymi kładkami, na których ruch gęsiego odbywa się w obu kierunkach. Niestety trzeba go przejść by kontynuować spacer. Na odcinku B robi się już znacznie luźniej, natomiast C wynagrodził wszystkie wcześniejsze niedogodności. W cenie jest zawarty rejs statkiem przez jeziora oraz autobus powrotny zatrzymujący się na kilku przystankach, więc trasę spaceru można dowolnie modyfikować. My skorzystaliśmy z autobusu, bo przelotny deszcz zmienił się w taką ulewę, że przemokliśmy na wskroś.
W drodze na wyspę Brač
Wyspa z najpopularniejszą plażą w Chorwacji stała się naszym drugim punktem do odwiedzenia. Na wyspę dostać można się promem ze Splitu lub z Makarskiej. Chcąc uniknąć dużego portu i tym samym dużego ruchu turystycznego w Splicie, postawiliśmy na rejs z Makarskiej. Niestety stamtąd wszystkie miejsca na prom na godziny wcześniejsze zostały wykupione i został ostatni kurs o godzinie 20. Ufff, dobre i to. Oczywiście nie sprawdziliśmy tego wcześniej. Mieliśmy więc kilka godzin na spacer i zwiedzenie Makarskiej. Odkryliśmy również tamtejszą sieć restauracji typu fast food fish delish, która serwuje dania z owocami morza, bardzo smaczne, szybkie i tanie.
Rejs promem przebigł bardzo sprawnie, na miejscu byliśmy w okolicach 22.00. Będąc jeszcze w Rakovicy znaleźliśmy nocleg w Apartments Vallum na następne trzy doby w mieście Bol jako największe centrum turystyczne na wyspie Brač.
Miasto rozciąga się na długości kilku kilometrów wzdłuż linii brzegowej i jest znane z krystalicznie czystej wody oraz pięknych plaż, spośród których najpopularniejszą jest „Zlatni rat”. Strefa przybrzeżna jest porośnięta gęstym lasem sosnowym i tworzy wyjątkową atmosferę. Dni minęły nam na zwiedzaniu przybrzeża pieszo i na rowerach oraz na plażowaniu i pysznym jedzeniu.
W drodze na wyspę Hvar
Kolejną wyspą, którą chcieliśmy odwiedzić była polecana przez wszystkich wyspa Hvar. Mimo, że Hvar sąsiaduje z wyspą Brać, nie ma stąd połączeń promowych przewożących samochody, tylko statki pasażerskie. Musieliśmy więc wrócić na ląd do Splitu lub Makarskiej i stamtąd wypłynąć na Hvar. Pojechaliśmy do portu, do którego przypłynęliśmy z Makarskiej. Niestety okazało się, że tego dnia nie ma już wolnych miejsc na żaden z promów, mimo, że wyruszyliśmy z samego rana. Drugie podejście to drugi koniec wyspy Brać i prom do Splitu, tam nie robi się rezerwacji tylko staje w kolejce. Tym sposobem spędziliśmy prawie cały dzień w oczekiwaniu na prom, a później podróż ze Splitu na wyspę Hvar. Byliśmy pełni obaw, gdyż przed podróżą do Chorwacji dobiegły nas wiadomości o katastrofie ekologicznej dotyczącej tej właśnie wyspy. Wszystko za sprawą statków wycieczkowych, które "zamieniają najpiękniejsze na świecie plaże w szamba", spuszczając wszelkie odpady spożywcze i nieczystości. Postanowiliśmy jednak to sprawdzić i okazało się, że albo media wyolbrzymiły nieco problem albo szybko się z nim uporano.
Jako bazę noclegową obraliśmy urokliwe miasteczko Jelsa a pokój w Apartmani Štambuk. Pod uwagę braliśmy również miasto Hvar jako stolicę wyspy oraz spokojną wieś Sveta Nedilja. Dobrze, że nie wybraliśmy Hvaru, gdyż jak się później dowiedzieliśmy, do jakiejkolwiek plaży musielibyśmy dostać się motorówką lub mieć nocleg z prywatną plażą. Do Hvaru podjechaliśmy jednego dnia i spędziliśmy tam niecałe dwie godziny, odwiedzając wzgórze widokowe. Mając dosyć przebijania się przez tłumy turystów wróciliśmy do auta i pojechaliśmy starą widokową drogą do naszej Jelsy.
Jelsa bardzo nas urzekła. Zwiedziliśmy okoliczne miasteczka (Vrboska, gdzie jakby czas się zatrzymał) i plaże (najpięniejsza Beach Zenčišće) na rowerach, pieszo oraz quadem. Ten trzeci środek transportu pozwolił nam objechać połowę wyspy, przejechaliśmy starą wąziutką drogą przez wyspę raz jeszcze, dotarliśmy do klimatycznych wiosek, m.in. właśnie do Sveta Nedilja, gdzie przystanęliśmy w portowej restauracji. Przejechaliśmy również przez słynny tunel, który budzi grozę... Tunel Plitve, którym można dojechać do najpiękniejszych wiosek na wyspie Hvar, jest atrakcją Hvar samą w sobie. Tunel Pitve ma długość 1400 metrów, szerokość 2,3 m, a wysokość 2,4 m. Przejazd tunelem Pitve jest bezpłatny. W tunelu nie ma w nim oświetlenia, ruch w nim odbywa się jednokierunkowo i sterowany jest sygnalizacją świetlną. Ciemno, wąsko, fruwające nad głową nietoperze, kapiąca zewsząd woda i świadomość, że nie ma drogi ewakuacyjnej jak w dużych tunelach nie pomaga osobom z chociaż małym lękiem klaustrofobii.
Podczas naszej quadowej wycieczki odwiedziliśmy również Stari Grad. To najstarsze miasto na wyspie, bardzo urokliwe, spokojne i klimatyczne.
Jelsa jako baza wypadowa sprawdziła się świetnie. Miasteczko ma urokliwe, kamieniste uliczki oraz piękny, malowniczy port, który przyciąga turystów i doskonale wygląda na zdjęciach. Pjaca to miejsce, w którym tętni życie Jelsy. To turystyczne centrum miasteczka, w którym toczy się całe życie publiczne. Niedaleko poza centrum można odwiedzić za symboliczne 2 Euro "muzeum" lawendy :) o tej porze roku zaczyna kwitnąć, a widok jest bajkowy.
Wiecie, że z wyspy Hvar w okolicach Jelsy organizowane są rejsy na wyspę Brać, na Bol, na tę słynną najpiękniejszą plażę w Chorwacji...? Tak, tam gdzie spędziliśmy 3 dni. Myślę, że można było spędzić więcej nocy na Hvarze, organizując sobie właśnie taką wycieczkę na „Zlatni rat”, bez tracenia czasu na czekanie na promy, wracanie na ląd i samą podróż promem. Nie mówiąc o dodatkowych kosztach z tym związanych. Ale! Jelsa dała nam również pyszne doświadczenia kulinarne. Najbardziej zachwyciła nas rodzinna gospoda, w której mogliśmy skosztować długo pieczonej ośmiornicy. Jeśli będziecie kiedyś w tym rejonie, koniecznie musicie odwiedzić to miejsce - Murvica. A ośmiornicę trzeba zamówić min. 12 godzin wcześniej. W sprzedaży również lokalne wyroby własnej produkcji.
W drodze do domu
Na Hvarze spędziliśmy 6 nocy. Tym razem zrobiliśmy rezerwację na prom powrotny do Splitu :) i wyruszyliśmy w drogę powrotną robiąc przystanek jeszcze w miasteczku Novi Vinodolski na północy Chorwacji. Apartament Ana najprzyjemniejszy ze wszystkich, w których w tym roku byliśmy. Miasteczko zaskoczyło nas codziennymi wieczornymi atrakcjami na rynku - koncerty, wystawy, pochody. Każde miejsce w Chorwacji, które odwiedziliśmy było warte zobaczenia. Jednak zeszłoroczna Chorwacja zachwyciła mnie bardziej, mimo krótszych, chłodniejszych, wrześniowych dni. Nie mieliśmy również problemów ze znalezieniem noclegów i mogliśmy przebierać w ofertach. Tym razem nie mieliśmy dużego wyboru. Ceny w szczycie sezonu również są dużo wyższe a tłumy turystów mogą zakłócić błogi wypoczynek. Niemniej udawało nam się uciec od turystycznego zgiełku. Polecamy Chorwację i pewnie jeszcze tam wrócimy :)
Komentarze
Prześlij komentarz