Turcja po raz drugi - ten sam kraj a tym razem jakby zupełnie inny - poczytajcie!

Po zeszłorocznych wakacjach na Riwierze Tureckiej, mimo wszechobecnych Rosjan i języka rosyjskiego, panującego w hotelu, na ulicach i sklepach… mimo nachalności tureckich sklepikarzy i ogołocenia nas w biały dzień z pieniędzy… Turcja spodobała nam się tak bardzo, że postanowiliśmy ponownie udać się w tym kierunku. Warunek był jeden – Wybrzeże Egejskie, ponoć bardziej europejskie. Zdecydowaliśmy się na pomoc Pani Kasi z wakacji.pl, która znalazła nam hotel w interesującym nas budżecie, a przewyższającym nawet nasze oczekiwania. 

Temperatura

Lecieliśmy na początku czerwca, w ciągu dnia słońce przyjemnie przygrzewało a powiewający wiatr rześko ochładzał, jak i morze, jeszcze nie nagrzane, choć cieplejsze od naszego Bałtyku. Na lotnisku przywitał nas deszcz. Gdy dotarliśmy do hotelu, to wręcz już lało. Na szczęście następne dni pozwoliły cieszyć nam się wakacjami.

Hotel

Totalne zaskoczenie. Nie jesteśmy bardzo wybredni, nie oczekujemy Hiltona, natomiast hotel pozytywnie nas zaskoczył. Gdybym miała nawet na siłę się do czegoś przyczepić, to nic mi nie przychodzi do głowy. Oooo! Może to: nie było w tv polskich kanałów, a na tarasie restauracyjnym, gdzie przygotowywano smażone mięso i ryby, śmierdziało smażonym olejem (dziwne nie?). Poważnie, z takimi opiniami się zetknęliśmy czytając je przed wyjazdem. Wracając do hotelu – obiekt złożony z kilku niewysokich budynków,  w niektórych znajdowały się pokoje, w innych recepcja, restauracja (ogromny wybór pysznego jedzenia) i bar, w jeszcze innych SPA, fryzjer, market, sklep z pamiątkami. Budynki oddzielone od siebie chodnikami, palmami i zielenią, która sprawiała wrażenie, że budynki te rozrzucone są w wielkim ogrodzie. Na terenie tego – można powiedzieć – ośrodka znajdowało się kilka barów, kawiarnia, dwa baseny, amfiteatr, gdzie codziennie wieczorem odbywały się występy artystyczne, Aquapark, teren do mini golfa, boisko do kosza, do tenisa, do crossfitu, a od 10 rano animatorzy zachęcali do różnych aktywności typu joga, fitness w basenie, siatkówka na plaży itp. Hotel położony przy prywatnej plaży z bezpłatnymi leżakami, wypożyczalnią ręczników i budką, gdzie można było dokupić atrakcje w postaci sportów wodnych. Raz w ciągu pobytu mogliśmy zarezerwować stolik i zjeść kolację z karty w uroczej restauracji przy plaży. Gdyby się uprzeć, można z hotelu wcale nie wychodzić a i tak byłoby co robić. Należymy natomiast do osób, które lubią zobaczyć coś więcej niż to, co oferuje hotel, pojechać na wycieczkę, poznać region i pozwiedzać.

Wycieczki

Jak zwykle nie skorzystaliśmy z wycieczek oferowanych przez rezydentkę biura podróży, bo po co przepłacać. Do niedaleko oddalonego Efez wybraliśmy się na własną rękę. Efez to prawdopodobnie jedno z lepiej zachowanych antycznych miast na terenie Turcji. Będąc w tym regionie naprawdę warto je odwiedzić a z Kusadasi jest tam dosłownie 18 km. Z hotelu do stacji autobusowej w Kusadasi pojechaliśmy za 1 dolara lokalnym dolmuszem, który zatrzymywał się niedaleko hotelu. Na stacji autobusowej wskazano nam autobus do Efez, za który zapłaciliśmy 3 dolary. Bilet wstępu do ruin starożytnego miasta kosztował nas 400 tureckich lir od osoby (ok. 70zł). I podróż powrotna ponownie 4 dolary. Dzięki temu za wycieczkę do robiącego wrażenie starożytnego Efez zapłaciliśmy około 170 zł. U rezydentki zapłacilibyśmy 55 Euro od osoby (czyli razem jakieś 500 zł).

Statków swoich niestety nie posiadamy, więc skorzystaliśmy z wycieczki organizowanej przez biuro podróży, ale lokalne, nie u rezydentki. Już w zeszłym roku spodobał nam się rejs z przystankami na kąpiel w miejscach gdzie można jedynie dopłynąć statkiem. Tak było i tym razem, krystaliczna woda, przepiękne krajobrazy, żadnych innych ludzi poza tymi, którzy towarzyszyli nam na wycieczce. Oczywiście nie obyło się bez stresów. Wyszliśmy przed hotel 10 minut przed umówioną godziną transferu. Gdy wybiła godzina naszego odbioru a busik nie przyjechał, nauczeni doświadczeniami z ubiegłego roku, nie czekaliśmy dłużej. Od razu zadzwoniliśmy do gościa z biura podróży. Chwilę później podjechał drugi pracownik i swoim samochodem zawiózł nas do portu. To się nazywa obsługa 😊 Koszt rejsu: 30 Euro za osobę.

 

Drugą wycieczkę, na jaką się zdecydowaliśmy w lokalnym biurze podróży był rejs na grecką wyspę Samos (55 Euro od osoby, 125 Euro u rezydenta…). Punktualnie o godzinie 7.00 wychodzimy przed hotel, stoi busik. Kierowca pyta – Samos? Przytakujemy. Wspaniale. Wsiadamy, jedziemy po kolejne osoby do następnego hotelu i do portu. Odbieramy bilety na statek, przechodzimy przez strefę bezcłową i ustawiamy się do długaśniej kolejki do kontroli bagażu, osobistej, granicznej itp., jak na lotnisku. Pani wbija pieczątkę, że opuściliśmy Turcję i udajemy się na statek. Po zajęciu miejsc Kamil wkrótce zasypia. Startujemy, płyniemy jakieś 15 minut, po czym rozlega się syrena alarmowa. Załoga statku w pośpiechu udaje się do pomieszczenia kapitana. Hmm, ciekawe… Na rejsie tym była również polska przewodniczka z grupą turystów z polskiego biura. Miała dosyć donośny głos, więc mogliśmy usłyszeć pewne informacje. Poszła zapytać, co się stało. Gdy wróciła poinformowała swoich turystów i nie tylko, że nastąpiła awaria, musimy zawrócić do portu, naprawią to w ciągu 15 minut i wypłyniemy na nowo. Natomiast z jej doświadczenia wynika (ponad 15 lat mieszka w Turcji), że nie naprawią tego w 15 minut. Myślę sobie: może to żart dla turystów, czy coś… Ale statek faktycznie zaczął zawracać i "kulać się", pewnie w trybie awaryjnym, z powrotem. Po dotarciu do portu okazało się, że awaria jest poważniejsza, coś ze śrubą silnika i niestety nie uda się tego szybko naprawić, rejs odwołany… Wysiadamy w tym tłumie zrezygnowanych turystów, a ja płaczę ze śmiechu. My to mamy szczęście… Polska przewodniczka mówi do swoich turystów: pierwszy raz w życiu mi się coś takiego zdarzyło. Kamil pod nosem: bo pierwszy raz płynęła z Panią Agnieszka 😉 Nie wiem, o co chodzi. Podobno przy mnie psują się samochody (w trybie awaryjnym wracaliśmy też z Budapesztu i Mazur), zrywają się klify, autobusy nie przyjeżdżają. A to wszystko przecież tylko zbiegi okoliczności, które miały jakieś prawdopodobieństwo się wydarzyć. Stoimy ponownie w kolejce, aby „wrócić” do Turcji i udajemy się do naszego biura podróży. Pan nie ukrywa swojego niedowierzania, opowiedzieliśmy mu poprzedniego dnia historię z Pamukkale, a dziś nie odbył się rejs. Takie przygody. Bez problemu zwrócono nam pieniądze i zaproponowano, że możemy płynąć następnego dnia. Nie chcieliśmy ryzykować. Resztę czasu spędziliśmy w najbliższej okolicy.

Na marginesie, gdybyście chcieli zobaczyć Pamukkale (pamiętajcie: "Kto nie widział Pamukkale, to nie widział Turcji wcale"), to z tego regionu jest najbliżej. W zeszłym roku wybraliśmy się tam z Riwiery Tureckiej, była to wycieczka całodniowa, podczas której 10 godzin spędziliśmy w autobusie, wcześniej wstając 3 dni z rzędu o 3.30 w nocy. 

Nie polecam. O naszej zeszłorocznej podróży możecie poczytać tutaj :)

Ludzie

W przeciwieństwie do Turków na Riwierze Tureckiej, na Wybrzeżu Egejskim wszyscy mówią po angielsku. Przynajmniej Ci wszyscy, z którymi rozmawialiśmy, zaczynając od obsługi hotelowej po sprzedawców w sklepie. Zdarzało się nawet, że przechodząc wołano do nas po polsku „dzień dobry”. Nie wiem, po czym poznać narodowość… sandałów Kamil nie nosi ;p Wśród turystów była duża różnorodność, Polacy, Niemcy, Anglicy, Turcy, Azjaci, Afroamerykanie, prawdziwe multi-kulti, co było bardzo interesujące. Turcy w tym regionie okazali się nie tak nachalni, jak na południu, za to otwarci, bardzo pomocni i uśmiechnięci, mimo, że sytuacja ekonomiczna jest u nich bardzo kiepska. Na przykład, podczas naszej wycieczki do Efez na własną rękę, pewien Pan siedzący na ławce, widząc, że stoimy i się za czymś rozglądamy, np. w poszukiwaniu dolmusza do hotelu z centrum Kusadasi, zapytał czego szukamy, wskazał numer autobusu i gdzie mamy iść. Gdy już dotarliśmy na wskazane miejsce, inny Pan stojący na przystanku zapytał, dokąd jedziemy i potwierdził, że jesteśmy w dobrym miejscu, a gdy nadjechał wyczekiwany przez nas dolmusz pokazał, że to ten 😊

Bardzo polubiliśmy Turcję, ludzi, jedzenie i atmosferę na Wybrzeżu Egejskim i wiem, że z pewnością tam jeszcze wrócimy!