Czarnogóra poleca się na babski weekend!

Tanie loty, booking, przyjaciółka i przepis na udany babski weekend gotowy :)

To była szybka akcja. Szukając niedrogich biletów w terminach weekendowych, trafiłyśmy na Czarnogórę. Dlaczego nie? 3-5 marca pasuje? Pasuje. Za przelot z Krakowa do Podgoricy w obie strony zapłaciłyśmy około 240 zł za osobę. Lot trwa 1,5 godziny. Pozostało tylko uzyskać aprobatę naszych wspaniałych mężczyzn, którzy zaopiekują się w tym czasie "pociechami" i w drogę!

Postanowiłyśmy miejsce noclegowe znaleźć w Podgoricy, czyli stolicy Czarnogóry, aby daleko nie jechać z lotniska. Nie wiedząc jeszcze wtedy, że Podgorica nie za bardzo ma coś do zaoferowania, znalazłyśmy "apartament" niedaleko centrum, którego koszt wyniósł nas w sumie 200 zł za dwie doby. Można stwierdzić, że przy obecnych cenach hoteli i noclegów, to prawie jak za darmo.

Bilety kupione, nocleg zarezerwowany, parking przy lotnisku w Krakowie też, ubezpieczenie turystyczne wykupione, euraski są. Przydałoby się wynająć samochód na miejscu, żeby móc zwiedzić jak najwięcej w ciągu trzech dni. Buszując w Internecie szybko znalazłam opcję wynajęcia małego samochodu na 3 dni z odbiorem na lotnisku za 70 zł. Że co!? Tak, 70 zł za całość. Można było dokupić pełne ubezpieczenie za 100 zł. Drożej niż za auto! Ale umówmy się, 170 zł za wypożyczenie samochodu na 3 dni z pełnym ubezpieczeniem (bez paliwa oczywiście) to przystępna kwota, więc dokonałam rezerwacji przez Internet, płacąc z góry przelewem. Gdzie jest haczyk? To za chwilę.

Wszystko ogarnięte i zapłacone, łącznie z samochodem, który przecież czeka na nas na lotnisku w Podgoricy, a my dzień przed wylotem chore... Gorączka, katar, utrata głosu, rewolucje żołądkowe... fajnie, fajnie... Jak nie jechać, skoro wszystko zorganizowane? Końska dawka aspiryny, sen i pobudka w środku nocy, aby ruszyć do Krakowa. Chyba siłą autosugestii trochę ozdrowiałyśmy. Wszystko poszło zgodnie z planem, dojazd do Krakowa bez korków, bez problemów ze znalezieniem naszego parkingu, transport na lotnisko i fruu! Witaj Montenegro!

W pierwszej kolejności udałyśmy się do kiosku na lotnisku, aby kupić kartę SIM i móc korzystać z sieci i Internetu. Czarnogóra nie jest w Unii Europejskiej, więc jeśli chcecie być w kontakcie ze światem i nie zapłacić za to milionów, polecam kupić tamtejszy starter. Niezbędne jest zarejestrowanie karty, dlatego trzeba mieć przy sobie dowód osobisty lub paszport. Wybrałyśmy najmniejszy pakiet, czyli 10 euro/ 500 GB ważny przez 15 dni. Starter wystarczył jeden, udostępniałyśmy sobie wifi z telefonu. Idziemy po auto!

Znajdujemy naszą wypożyczalnię, pokazuję numer rezerwacji, Pani szuka. Jest, wszystko się zgadza. Dostajemy informację, że samochód na letnich oponach, więc nie możemy jechać w góry, tylko na południe, morze, jezioro. W porządku. Ostatnia formalność: karta kredytowa i depozyt 1200 Euro. Hmmm.. Pewnie było w regulaminie, ale jakoś umknęło.. Nie posiadamy karty kredytowej. Jeśli nie możemy dać depozytu kartą kredytową, to możemy wykupić pełne ubezpieczenie za 90 Euro. Ale my już mamy ubezpieczenie. Ale od pośrednika, nie od firmy wypożyczającej. 90 Euro potencjalnego dodatkowego wydatku przesądziło o tym, że zrezygnowałyśmy z wynajęcia samochodu. Do naszego "apartamentu" dojechałyśmy za wytargowane 10 Euro z przemiłym taksówkarzem, który dał nam numer telefonu i kazał dzwonić, gdybyśmy potrzebowały transportu. Nie musząc prowadzić samochodu poszłyśmy na śniadanie i Prosecco.

Nasz "apartament" okazał się maleńką kawalerką w kamienicy, która z zewnątrz wyglądała na pustostan. Jak cała okolica z resztą ;p Natomiast mieszkanko było czyste i wyposażone we wszystko, co potrzebne: ręczniki, kosmetyki, suszarka, kapcie, aneks kuchenny, naczynia, po prostu wszystko. A i właściciel był bardzo pomocny, mimo, że nie widziałyśmy go na oczy.

Postanowiłyśmy udać się na spacer po okolicy i zobaczyć, co oferuje stolica Czarnogóry. Ta część miasta, w której miałyśmy nocleg, wyglądała gorzej niż chyba najgorsza dzielnica Bytomia. Bez urazy :) Okazało się, że poza ścisłym centrum, gdzie znalazłyśmy parę fajnych knajpek, centrum handlowe i jakąś bazylikę, Podgorica w samym mieście nie oferuje za wiele. Wieczorem wybrałyśmy się do polecanej przez naszego gospodarza pizzerii i możemy śmiało stwierdzić, że była to najpyszniejsza pizza jaką jadłyśmy, nawet będąc we Włoszech.

Następnego dnia rano dosłownie pobiegłyśmy, nie chcąc się spóźnić, na stację autobusową oddaloną kilka kilometrów od miejsca naszego noclegu, skąd autokarem pojechałyśmy do Budvy. Podróż trwała dłużej niż lot z Krakowa do Czarnogóry, bo ponad 2 godziny, ale było warto :) a i pogoda nam dopisała. Gdy wyjechałyśmy z Podgoricy, naszym oczom ukazał się krajobraz zupełnie inny. Góry, pojedyncze stare domki na zboczach, gdzieś w oddali morze... i śmieci na poboczach, czyli standard na południu. Turystyczna Budva natomiast prezentowała się już całkiem elegancko :)

     

Budva to najstarsze miasto na wybrzeżu Czarnogóry i jednocześnie najbardziej popularny kurort wakacyjny. Patrząc na liczne hotele w budowie, można przypuszczać, że wkrótce będzie to bardzo luksusowy i mody kurort. Urokliwe miasteczko obeszłyśmy dosyć szybko, więc postanowiłyśmy skorzystać jeszcze z dnia i wybrać się na dalszą podróż. Wróciłyśmy na stację, z której pojechałyśmy do Kotoru.

Kotor to podobno najpiękniejsze miasto Czarnogóry. Miasto magiczne, otoczone z trzech stron masywami górskimi, położone nad Zatoką Kotorską, której jednak nie udało nam się zobaczyć. Z miejsca, w którym wysiadłyśmy z autobusu, ciężko byłoby tam dotrzeć na pieszo a znajdowałyśmy się z drugiej strony "półwyspu". Niemniej spacer po tej części Kotoru był również atrakcyjny. Wrażenie robią wąskie klimatyczne uliczki, otoczenie gór i pozostałości budowli na ich zboczach oraz wszechobecne koty. W Kotorze podobizny kotów trafiają na: kubki, magnesy, torby, plecaki, koszulki, czapki… Koty mają tu nawet swoje muzeum :)

    

Czas na powrót do naszej Podgoricy. Wróciłyśmy dość późno i bardzo głodne, dlatego też nie miałyśmy siły i ochoty szukać czegoś dobrego miejscowego do jedzenia, więc... poszłyśmy na sprawdzoną pizzę ;p

Dzień trzeci pod znakiem powrotu do domu. Lot miałyśmy dopiero o 15.00, więc postanowiłyśmy skorzystać jeszcze z poranka. Spakowałyśmy manatki i zadzwoniłyśmy do naszego ulubionego taksówkarza, żeby po nas przyjechał. Poprosiłyśmy o podwózkę nad Wodospad Niagara, podobno zachwycające miejsce w Podgoricy.. To był strzał w 10! Przepiękne miejsce za miastem! Spędziłyśmy tam trochę czasu, po czym podreptałyśmy już na pieszo 7 km na lotnisko. W Polsce przywitał nas śnieg...

    

Za Podgoricą na południu znajduje się także Park Narodowy Jeziora Szkoderskiego, do którego również nie dotarłyśmy z powodu braku czasu i samochodu.

Jeśli chcielibyście odwiedzić Czarnogórę, to polecam wylądować w Podgoricy, wypożyczyć tam samochód, koniecznie z ubezpieczeniem (patrząc na naszego miłego kierowcę taksówki i innych uczestników ruchu, wydaje się, że przepisy drogowe nie mają tam zastosowania a czerwone światło jest jedynie ostrzeżeniem), udać się na wybrzeże lub w góry i tam spędzić kilka dni objeżdżając ciekawe miejsca. Czarnogóra jest przystępna cenowo, jeśli chodzi o wycieczki na południe, na pewno tańsza niż Włochy czy Chorwacja. To jedyny kraj, który nie jest w Unii Europejskiej a oficjalna waluta to Euro. Wszyscy, z którymi rozmawiałyśmy mówili po angielsku. Otwarci, przyjaźni ludzie, piękny kraj, do którego obiecałyśmy sobie, że na pewno jeszcze wrócimy! A tymczasem, może pora na poszukiwanie kolejnej destynacji... :)